ระบบเสี่ยงทายเก่าแก่ของจีนที่ใช้เส้นหยินหยางหกเส้นเป็นสัญลักษณ์ค่ะ
อี้จิง (易經 I Ching) แปลว่า "คัมภีร์แห่งการเปลี่ยนแปลง" เป็นหนึ่งในตำราโบราณที่สุดของจีน มีอายุราว 3,000 ปี เริ่มต้นเป็นตำราเสี่ยงทายสมัยราชวงศ์โจว ต่อมานักปราชญ์ ซึ่งตามธรรมเนียมรวมถึงสายขงจื๊อ ได้เพิ่มคำอธิบายเชิงปรัชญาจนกลายเป็นหนึ่งในคัมภีร์สำคัญของจีน
แก่นของอี้จิงคือความคิดที่ว่าทุกอย่างอยู่ในภาวะเปลี่ยนแปลง เราจึงควรอ่านสถานการณ์และเลือกจังหวะให้เหมาะสมมากกว่าฝืนทำตามใจค่ะ
สัญลักษณ์พื้นฐานคือเส้นสองแบบ เส้นทึบ (—) เรียกว่าหยาง และเส้นขาด (- -) เรียกว่าหยิน เมื่อนำเส้นสามเส้นมาซ้อนกันจะได้ไตรแกรม 8 แบบ (ปากว้า)
| ไตรแกรม | สัญลักษณ์ธรรมชาติ |
|---|---|
| ☰ เฉียน | ฟ้า ความสร้างสรรค์ |
| ☷ คุน | ดิน การรองรับ |
| ☳ เจิ้น | ฟ้าร้อง การเริ่มเคลื่อนไหว |
| ☴ ซวิ่น | ลม การแทรกซึม |
| ☵ ข่าน | น้ำ ความลึก อันตราย |
| ☲ หลี | ไฟ ความสว่าง |
| ☶ เกิน | ภูเขา การหยุดนิ่ง |
| ☱ ตุ้ย | ทะเลสาบ ความยินดี |
เมื่อนำไตรแกรมสองอันมาซ้อนกัน (บนและล่าง) จะได้เฮกซะแกรมหกเส้น 8 × 8 = 64 แบบ แต่ละแบบมีชื่อและคำอธิบายของตัวเอง เช่น เฮกซะแกรมที่ 1 เฉียน (ความสร้างสรรค์) เฮกซะแกรมที่ 2 คุน (ความอ่อนน้อมรองรับ) และเฮกซะแกรมที่ 64 เว่ยจี้ (ยังไม่สำเร็จ) ซึ่งเป็นเฮกซะแกรมสุดท้าย บ่งบอกว่าวงจรไม่เคยจบแต่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
อี้จิงไม่ตอบแบบใช่หรือไม่ แต่ให้ภาพสถานการณ์และแนวทางประพฤติ เช่น ควรรอ ควรเริ่ม ควรถอย หรือควรประนีประนอม ตำราคลาสสิกมักเน้นว่าผลที่ได้ขึ้นกับท่าทีของผู้ถามด้วย คำตอบเดียวกันจึงอ่านต่างกันได้ตามสถานการณ์
วิธีใช้ที่เป็นประโยชน์คือเอาข้อความมาเป็นคำถามย้อนให้ตัวเอง เช่น "ตอนนี้ฉันควรอดทนหรือควรเริ่มลงมือ" แล้วเทียบกับข้อเท็จจริงที่มีอยู่ค่ะ
อี้จิงคือคัมภีร์จีนโบราณอายุราว 3,000 ปี ใช้เส้นหยินหยางหกเส้นสร้างเป็น 64 เฮกซะแกรม ผู้เสี่ยงทายโยนเหรียญ 6 ครั้งเพื่อสร้างเฮกซะแกรมแล้วอ่านคำอธิบายประกอบคำถามค่ะ
64 เฮกซะแกรม เกิดจากไตรแกรม 8 แบบซ้อนกันสองชั้น (8 × 8)
6 ครั้ง ครั้งละหนึ่งเส้น เรียงจากเส้นล่างสุดขึ้นไปจนครบหกเส้น
คือเส้นที่ตำราถือว่าอยู่ในภาวะสุดทางและกำลังกลายเป็นตรงข้าม ทำให้ได้เฮกซะแกรมที่สองไว้ดูทิศทางของสถานการณ์
เกี่ยวค่ะ แผนผังปากว้า 8 ทิศที่ใช้ในฮวงจุ้ยมีรากมาจากไตรแกรมทั้ง 8 ของอี้จิง